Συμβουλές για να μην υποφέρετε την πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο

 

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

 

Συμβουλές για να μην υποφέρετε γονείς και παιδιά την πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο

 Αν και ο χωρισμός είναι δύσκολος για ορισμένα παιδιά, ακολουθείστε μερικές συμβουλές, ώστε η πρώτη ημέρα του νηπιαγωγείου του παιδιού σας να μην είναι εφιάλτης.

Ήρθε η ώρα να πάτε το παιδί σας στο νηπιαγωγείο για πρώτη φορά και έρχεται στο μυαλό σας το θυμωμένο πρόσωπό του επειδή θα το αφήσετε με περίεργους και άγνωστους ανθρώπους, την πιθανό του κλάμα και την αντίσταση να μείνει, και το μείγμα της υπερηφάνειας και της θλίψης που θα νιώσετε όταν το δείτε να  διασχίζει τη πόρτα. Ήταν μωρό και θα πάει ήδη στο σχολείο!

Είναι μια διαδικασία μετάβασης και προσαρμογής ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξή τους, οπότε ο τρόπος επίλυσής του θα επηρεάσει τη διαδικασία μάθησης και κοινωνικοποίησης. Ως γονείς, μεταδίδουμε μηνύματα και στάσεις που θα επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται  ότι μπαίνουν στο σχολείο για πρώτη φορά.

Τα παιδιά καταγράφουν τους φόβους, τις ανησυχίες και τις προσδοκίες των ενηλίκων σε σχέση με το σχολείο ή, αντίθετα, την εμπιστοσύνη και την αισιοδοξία που τους δείχνουν. Επομένως, είναι ευθύνη των γονέων και των εκπαιδευτικών να καλλιεργήσουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για  να βιώσει το παιδί τη μετάβαση ως κάτι ασφαλές και ευχάριστο.

 

 

Συνηθισμένα λάθη που γίνονται όταν τα παιδιά έρχονται στο νηπιαγωγείο

 

-Τις προηγούμενες ημέρες, εκφράζοντας επίμονα φράσεις όπως: «με αφήνεις», «ήσουν μωρό και τώρα μας αφήνεις», «Δεν ξέρω αν θα αντέξω να σε δω να περνάς από την πόρτα του σχολείου». Με τέτοια δραματικά και δυνατά μηνύματα, η αγωνία του χωρισμού ενισχύεται στα παιδιά και λογικά η απόρριψη του σχολείου.

-Αποδιοργάνωση και σύγκρουση κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών, όπως το πρωινό και το ντύσιμο του βιαστικά, ή το άγχος για την ώρα

έναρξης, τα οποία θα τον επηρεάσουν να δει το σχολείο ως πρόβλημα.

-Χρησιμοποιούμε συναισθηματικό εκβιασμό τη στιγμή του αποχαιρετισμού: "μην κλαίτε γιατί η μαμά θα είναι λυπημένη"

-Λέμε ψέματα στα παιδιά για το τι πρόκειται να συμβεί: "θα καθίσεις για λίγο με τη δασκάλα σου, δεν πρόκειται να φύγω, σε λίγο θα επιστρέψω και θα είμαι μαζί σου στην τάξη"

-Χρησιμοποιούμε την εξαπάτηση ως τρόπο να παραμείνουν στο σχολείο, όπως να τους ζητήσουν να έρθουν για μια καραμέλα και να φύγουν μακριά από το σχολείο χωρίς να τους δει το παιδί.

-Μετατρέπουμε τη στιγμή του αποχαιρετισμού σε ένα δραματικό και δύσκολο γεγονός, όπως οι γονείς που κλαίνε μπροστά από το παιδί, εκτός από το να είναι λυπημένοι και απογοητευμένοι.

-Επεκτείνουμε τη στιγμή του αποχαιρετισμού.

Συμβουλές για να διευκολύνετε την πρώτη ημέρα του νηπιαγωγείου

-Προετοιμάστε το παιδί σας λίγες μέρες πριν μπείτε στο νηπιαγωγείο εξηγώντας τι πρόκειται να συμβεί: πώς είναι το σχολείο, τι πρόκειται να κάνει, ποιος θα τον φροντίσει, ότι θα τον φέρετε και θα τον πάρετε σε μια συγκεκριμένη στιγμή (ή ανατεθεί σε άλλο άτομο), ότι είναι κάτι καλό και διασκεδαστικό, και θα περάσει όμορφα με τους νέους φίλους του. Εάν είναι δυνατόν, πάρτε τον να γνωρίσει την τάξη και τον δάσκαλό του πριν από την πρώτη ημέρα του σχολείου

-Προσπαθήστε να αφήσετε το παιδί λιγότερο χρόνο από τις κανονικές ώρες  και σταδιακά  να προσαρμόζεται (υπάρχει  σχετική ρύθμιση από το Υπουργείο Παιδείας)

-Επιτρέψτε του να μεταφέρει ένα αντικείμενο που του δίνει ασφάλεια  (κούκλα, φυλαχτό, μαντήλι, κουβέρτα)

-Συμπεριλάβετε τον στην ετοιμασία της σχολικής τσάντας και στις προετοιμασίες για το δεκατιανό ή μεσημεριανό γεύμα, παρακινήστε τον με ενθουσιασμό και πείτε του πόσο καλά θα νιώσει στο σχολείο.

-Προσπαθήστε να κάνετε τον αποχαιρετισμό φυσικό και γρήγορο με χαμόγελο στο παιδί σας.

-Μην ενθαρρύνετε την παλινδρόμηση σε προηγούμενα στάδια, δηλαδή, μιλώντας μαζί του σαν μωρό, χαϊδεύοντας τον πάρα πολύ ή κάνοντάς τον να γίνει πιο προσκολλημένος σε εσάς για να αντισταθμίσει την απομάκρυνση.

-Εμπιστευτείτε την ικανότητα του παιδιού σας να προσαρμοστεί σε θετικές αλλαγές. Μόνο τότε μπορείτε να μεταφέρετε την ασφάλεια με λέξεις και ενέργειες.

Οι κανόνες της τάξης

 

Ως αφόρμηση μπορεί να αποτελέσουν θεματικές προσεγγίσεις που επιλέγουν νηπιαγωγοί με θέμα «Γνωριμία με την τάξη μου», «Το νηπιαγωγείο μας…»

Επομένως, οι κανόνες μπορεί να προκύψουν είτε με την μορφή συζήτησης, είτε μέσα από καταστάσεις προβληματισμού (π.χ. Τι μπορούμε να κάνουμε για να μην είναι ακατάστατη η τάξη μας και να βρίσκουμε που είναι το κάθε παιχνίδι; Τι μπορεί να γίνει για να μη γίνεται τόση φασαρία; Τι γίνεται αν μιλάμε όλοι μαζί στην παρεούλα; Γιατί άρπαξες το αυτοκινητάκι από τα χέρια του Γιώργου που έπαιζε;…) είτε ως ανεύρεση λύσης σε καταστάσεις που δυσκόλεψαν τις/τους νηπιαγωγούς (π.χ. Κυρία, μου παίρνει τους μαρκαδόρους που έχω στο κουτί μου, κουτουλάμε τρέχοντας στην τάξη, πονάνε τα μάτια μας από τα χώματα στην αυλή…), με αφορμή κάποιο ατύχημα παιδιού μέσα ή έξω από την τάξη όπως και μέσα από δραστηριότητες που πραγματοποιήθηκαν τις πρώτες εβδομάδες λειτουργίας και αφορούσαν τη γνωριμία των παιδιών με το χώρο της τάξης, τη λειτουργία των γωνιών. Γι’ αυτό άλλωστε οι κανόνες μπορεί να διαφοροποιούνται ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του χώρου και τις συμπεριφορές των παιδιών.

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ:

Οι κανόνες μας πρέπει να είναι λίγοι και να επισημαίνουν τις προσδοκώμενες συμπεριφορές στα παιδιά.

1. Είμαστε όλοι φίλοι: (που σημαίνει ότι δίνουμε το λόγο μας να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, αποφεύγουμε να κάνουμε πράγματα, που μπορεί να πληγώσουν τους γύρω μας και που δεν θα θέλαμε οι άλλοι να κάνουν σε μας, τα χεράκια μας μαθαίνουμε να τα χρησιμοποιούμε μόνο για καλό σκοπό, ενώ τέλος δεν διστάζουμε να λέμε τη μαγική λεξούλα, όταν πρέπει, που διορθώνει τυχόν λάθη μας που δεν είναι άλλη παρά το από καρδιάς ‘συγγνώμη’.

2. Όταν κάποιος θέλει να μιλήσει σηκώνει το χέρι του: (..όσο και αν μας ‘γαργαλάνε’ οι σκέψεις μας περιμένουμε να μας δοθεί ο λόγος για να μιλήσουμε…σηκώνοντας το χέρι μας δείχνουμε στους άλλους ότι θέλουμε να πούμε κάτι και να το μοιραστούμε στην ομάδα, χωρίς να χρειάζεται να ζαλίζουμε την κυρία και τα υπόλοιπα παιδάκια λέγοντας: ‘…να σου πω κάτιιιιιιι;’

3. Όταν κάποιος μιλάει εμείς τον ακούμε: (προσπαθούμε να μην ‘πεταγόμαστε’, γιατί τότε οι φωνούλες μας μπερδεύονται και το σίγουρο είναι πως κανένας δεν θα καταλαβαίνει κανέναν…παρομοιάσαμε την κατάσταση με το πλυντήριο ρούχων που βρίσκεται σε λειτουργία και που η μαμά μας επειδή βιαζόταν έβαλε στην ίδια πλύση ρούχα χρωματιστά και άσπρα με αποτέλεσμα να βάψουν και να καταστραφούν…επειδή σε καμία περίπτωση δεν θα θέλαμε να καταστρέψουμε και τις δικές μας κουβεντούλες κάνουμε υπομονή, προσέχουμε αυτά που λέει κάποιος και ποτέ δεν προσπαθούμε να καλύψουμε κάποιο άλλο παιδί με τα δικά μας λογάκια εάν δεν έχει τελειώσει αυτό που θέλει να μας πει).

4. Φροντίζουμε η τάξη μας να μένει καθαρή: (ορίζουμε κάθε μέρα και έναν διαφορετικό βοηθό (ως ομάδα υπηρεσίας) που θα είναι υπεύθυνος, για την καθαριότητα της τάξης μας. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι οι υπόλοιποι μπορούν να του κάνουν δύσκολη τη ζωή, όπως είναι το να φεύγουν από μία γωνιά εάν δεν την έχουν πρώτα τακτοποιήσει.

5. Τα παιχνίδια μας τα μοιραζόμαστε: (τα παιχνίδια είναι του σχολείου και ανήκουν σε όλους. Μπορούμε αντί ‘να μαλώνουμε γι’ αυτά να παίζουμε με αυτά’. Μαθαίνουμε να τα προσέχουμε και να τα χρησιμοποιούμε με ορθό τρόπο).

Πηγή:http://vaigaiou.pde.sch.gr/symnip47/kalespraktikes/kanones_tis_taksis.pdf

Το δέντρο των 4 εποχών

 Κατασκευάζουμε εύκολα το δέντρο των 4 εποχών με ρολά υγείας, βαμβάκι και χρώματα λαδομπογιάς

Ζωγραφική με φελλούς

 Χρησιμοποίηση φελλών στη ζωγραφική

Δραστηριότητες και παιχνίδια που βοηθούν την κοινωνικοποίηση των παιδιών κατά τις πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο

Δραστηριότητες και παιχνίδια που βοηθούν την κοινωνικοποίηση των παιδιών κατά τις πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο

 

1. Καθισμένα τα παιδιά στον κύκλο ένα – ένα λένε το όνομά του κάνοντας μία κίνηση «δική του». Όλα μαζί επαναλαμβάνουν τη κίνηση με το τραγουδάκι: Γεια σου Γιάννη, γεια σου Γιάννη, γεια σου!

 

2. Στο κύκλο συστήνονται και λένε τι αγαπούν να τρώνε: Είμαι η Ελένη και με αρέσουν οι σοκολάτες. Επαναλαμβάνουν όλοι μαζί.

 

3. Σκορπίζονται όλα τα παιδιά στο χώρο με μουσική. Χορεύουν αυτοσχεδιάζοντας και με το σταμάτημα της μουσικής πρέπει:

4. α) να βρουν ένα φίλο,

         β) να τον χαιρετίσουν με το χέρι

    γ) να τον χαϊδέψουν στο μάγουλο

         δ) να του χαμογελάσουν

   ε) να τον κοιτάξουν στα μάτια, να τα κλείσουν, να τα ανοίξουν και να τον ξανακοιτάξουν   

   χαμογελώντας

   στ) να ακουμπήσουν τις πλάτες, τις μύτες, τα πόδια, τα γόνατα, τα αυτιά κλπ. (με διαφορετικούς

   φίλους κάθε φορά).

 

5. Σκορπίζουμε χαρτιά Α4 όσο και ο αριθμός των παιδιών στο πάτωμα και τα παιδιά κινούνται ανάμεσα στα χαρτιά με μουσική. Στο σταμάτημα πατούν με το ένα πόδι σε κάποιο χαρτί. Αφαιρούμε ένα χαρτί και συνεχίζουμε το παιχνίδι μέχρι να μείνει μόνο ένα χαρτί, όλα τα παιδιά πρέπει να αγγίξουν με το πόδι τους το χαρτί (μέχρι και 16). Ζητούμε να σηκώσουν ψηλά τα χέρια να τα κατεβάσουν αργά και να γίνουν όλα μαζί μια αγκαλιά. Να κλείσουν τα μάτια και αγκαλιασμένα να ακολουθήσουν τη φωνή της νηπιαγωγού που τα καλεί ή τον ήχο του ταμπουρίνου.

 

6. Ζητάμε να μας φέρουν ένα αντικείμενο που τους άρεσε μέσα στην τάξη. Το δείχνουν στους φίλους τους (μαζεμένα στην παρεούλα) και τα μαζεύουμε όλα μαζί στο κέντρο. Το σηκώνουμε ένα – ένα και τα παιδιά λένε: «Το αρκουδάκι το έφερε η Λένα», «Το αυτοκινητάκι το έφερε ο Γιάννης».

 

7. Δυο-δυο παιδιά παίζουν το καθρέπτη. Τέσσερα – τέσσερα παιδιά χωρίς να μπερδέψουν τα μέλη τους παίζουν το καθρέπτη.

 

8. Παίζουν τα παιδιά το σπασμένο τηλέφωνο ανά 5 (μικρές ομάδες), μεταδίδοντας μια γκριμάτσα (συγκεκριμένη «μάσκα προσώπου» ή το γνωστό λεκτικό σπασμένο τηλέφωνο).

 

9. Καθισμένα όλα κατάχαμα με ανοιχτά πόδια σε ένα μεγάλο κύκλο. Ένα παιδί φυσάει δυνατά ένα μπαλόνι λέγοντας μπαλόνι, μπαλονάκι, στον Κώστα να κυλήσεις. Ο Κώστας χωρίς να το πιάσει το φυσάει λέγοντας μπαλόνι, μπαλονάκι, στην Καίτη να κυλήσεις και συνεχίζεται με όλα τα παιδιά.

 

10.   Σε κύκλο όπως στην παραπάνω άσκηση και με τα χέρια στην πλάτη ξεκινάει με τον πρώτο που έχει ένα σπιρτόκουτο σφηνωμένο στη μύτη και πηγαίνει από τον ένα στον άλλο, αν πέσει κάτω το σπιρτόκουτο πιάνεται μόνο με τη μύτη.

 

11.  Στη μέση ένα μεγάλο χαρτί, το πρώτο παιδί κρατάει μια χονδρή κηρομπογιά, τη δίνει δίπλα του και το άλλο δίπλα του λέγοντας «πάρε από μένα τη μπογιά αυτή δώσ’ τη δίπλα σου και τράβα μια γραμμή» αυτό που έχει στα χέρια του την μπογιά στη λέξη γραμμή τραβάει μια γραμμή στο χαρτί.

 

12.  Η νηπιαγωγός λέει ότι είναι η ατμομηχανή του τρένου. Ξεκινάει με «τσάφ-τσουφ», τα παιδιά βαγόνια είναι σκορπισμένα στην αίθουσα ή στην αυλή. Στέκεται μπροστά στο πρώτο «βαγόνι» και λέει: «Με λένε Μαρία» το παιδί απαντά «με λένε Λεωνίδα» Η νηπιαγωγός προτείνει: «Θέλεις να κάνουμε μαζί ένα τρένο;». Το παιδί απαντά «Θέλω» και η νηπιαγωγός λέει «πήγαινε πίσω μου και έλα να βάλουμε μπρος με το όνομά σου». Πηδούν και οι δύο επιτόπου, σηκώνοντας τα χέρια ψηλά και φωνάζουν «Λεωνίδας, τσαφ-τσουφ, Λεωνίδας, τσαφ-τσουφ» με μεταβολή ο Λεωνίδας γίνεται ατμομηχανή και τσαφ- τσουφ ξεκινά και σταματά στο επόμενο βαγόνι. Λέει «με λένε Λεωνίδα» το παιδί απαντά «με λένε Ντίνα» «Θέλεις να έρθεις στο τρένο μας», «Θέλω», «Πήγαινε πίσω μου…» κλπ. Κάθε φορά το νέο παιδί-βαγόνι γίνεται ατμομηχανή.

 

13.  Ένα μεγάλο πανί και μέσα ένα μπαλόνι. Το χορεύουμε με μουσική προσέχουμε να μην πέσει.

 

14.  Με πιασμένα χέρια μπερδευόμαστε όσο πιο πολύ μπορούμε. Αργό ξεμπέρδεμα. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με κορδέλες που κρατάμε σε μικρές ομάδες ή με λάστιχο. Δε τ’ αφήνουμε στο ξεμπέρδεμα. Συνοδεύεται η άσκηση με αργή μουσική και ο ρυθμός μπέρδεμα-ξεμπέρδεμα ακολουθεί τη μουσική.

 

15.  Ένα παιδί με κλειστά μάτια προσπαθεί να περάσει ανάμεσα από παιδιά εμπόδια που δεν μετακινούνται. Με οδηγίες της νηπιαγωγού ή με αργή μουσική

 

16.  Συνεργασία τριών παιδιών που φτιάχνουν με το σώμα τους ένα ζώο, ένα φυτό ή ένα οποιοδήποτε πράγμα αποφασίσουν να αναπαραστήσουν να το περιγράψουν ή να το μαντέψουν οι υπόλοιποι καθώς το παρουσιάζουν

 

17.  Φτιάχνουμε έναν κύβο π.χ. από χαρτόνι και ζωγραφίζουμε σε κάθε πλευρά του ένα μέλος του σώματος, πχ. πόδια , χέρια, κεφάλι, κλπ. Στο κέντρο ένα παιδί ρίχνει τον κύβο και δείχνει το ανάλογο μέλος του σώματός του. Όλοι πηγαίνουν και αγγίζουν (χαϊδεύουν) το παιδί στο μέλος που έδειξε. Δεν είναι απαραίτητο για την αρχή της χρονιάς να ονομάζουμε τα μέλη.

 

18.  Το κάθε παιδί έχει μπροστά του ένα χαρτί και μια κηρομπογιά. Βάφει στο χαρτί όσο κρατάει η μουσική. Μόλις σταματήσει, δίνει στο επόμενό του, μόνο το χαρτί. Με το ξεκίνημα της μουσικής βάφει στο χαρτί που πήρε από τον προηγούμενό του και το παιχνίδι τελειώνει όταν πάρει ο καθένας το ίδιο χαρτί.

 

19.  Παιχνίδια με μεγάλο πανί. Α) όλοι κουνάμε ένα μεγάλο πανί ή/και μετακινούμαστε με αυτό. Με το χοπ το πετάμε ψηλά και τρέχουμε στη μέση του ώστε όταν πέσει να μας σκεπάσει όλους. Β) ένα παιδί «τα κρύβει». Ένα άλλο παιδί κρύβεται κάπου. Όλα τα υπόλοιπα παιδία αγκαλιασμένα κάτω από το μεγάλο πανί. Η ομάδα ρωτά «ποιος λείπει;» Το παιδί που τα φυλάει μπορεί να σηκώσει το πανί λίγο από τις άκρες για να προσπαθήσει να βρει ποιος λείπει.

 

20.  Τα παιδιά κάνουν ένα κύκλο όρθια. Ένα παιδί στο κέντρο με δεμένα μάτια είναι ο Τάσος και ένα άλλο παιδί είναι η Γκόλφω ή ο λύκος και το αρνάκι, ο σκύλος και ο λαγός. Το πρώτο παιδί φωνάζει: που είσαι Γκόλφω. Εδώ είμαι Τάσο, απαντά το άλλο παιδί. Το παιδί Γκόλφω (κλπ) αποφεύγει το άλλο παιδί-Τάσο μέχρι να το πιάσει. (ο κύκλος των παιδιών είναι κλειστός-κολλημένα ώμο με ώμο, πλαϊνή πλευρά με πλαϊνή πλευρά).

 

21.  Τα παιδιά κινούνται ελεύθερα με μουσική. Ανά τρία έχουν χαρτάκι ή κορδελάκι στο χέρι με το ίδιο χρώμα. Μόλις σταματά η μουσική προσπαθούν να κάνουν ένα σύμπλεγμα με αγάλματα. Αλλάζουμε τα χαρτάκια ή τις κορδέλες και αλλάζουν οι ομάδες. Ορισμένα παιδιά μπορεί να είναι «φωτογράφοι» των αγαλμάτων.

 

22.  Τα παιδιά σχηματίζουν τρενάκι και ανάμεσά τους τοποθετείται ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Το μπαλόνι σταθεροποιείται με τη πλάτη-μέση του μπροστινού και με την κοιλιά του πίσω παιδιού. Το τρενάκι ξεκινά και τα παιδιά προσπαθούν να μην τους πέσει το μπαλόνι. Πετυχαίνει καλύτερα εάν το τρενάκι έχει 5-6 παιδιά. Σε μεγάλη ομάδα κάνουμε δύο τρενάκια και μπορούν να ταξιδεύουν και ανταγωνιστικά. Ποια ομάδα δεν θα ρίξει τα μπαλόνια τους.

πηγή:http://nipiagogoipellas.blogspot.com/

Πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο

Πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο

Δυο αδερφούλες δίδυμες
δυο γκρίζες σκιουρίνες
νωρίς νωρίς μας ξύπνησαν
έγνοια το είχαν μήνες!!!

έφτασε πια πλησίασε
η ώρα του σχολείου
κι από την πόρτα θα διαβούν
του νηπιαγωγείου!!

Η μια είν η Αμαλία
που λατρεύει το χουζούρι
και δεν της αρέσει διόλου
σαν ακούει ξυπνητήρι

και η άλλη, η Βαγγελία
που ’ναι σ’όλα τυπική
μετρημένη, μυαλωμένη
και πολύ προσεχτική

-ώρα να ετοιμαστείτε
τους χαμογελά η μαμά τους
κι ακούνε τη φωνή της
έξω από την κάμαρά τους

με τσαχπινιά σηκώνεται
και παίρνει τα βιβλία
όμορφα σινιαρίζεται
έτοιμη η Βαγγελία!

για πρωινό κατέβηκε
γάλα με βελανίδια
κι έβαλε στη τσάντα της
χυμό και λίγα φύλλα

κι έτσι τώρα περιμένει
αν κι είχε αγωνία
μα η ώρα γρήγορα κυλά
αχ! που είσαι Αμαλία;



-μα νομίζω πως νυστάζω
γκρίνιαξε η Αμαλία
κι έγειρε από την άλλη
είχε τέτοια υπνηλία!


πριν προλάβει καν να στρίψει
είχε αποκοιμηθεί
κι άδικα την περιμένει
η δίδυμή της αδερφή

-Αμαλία ετοιμάσου!
πρέπει λίγο να βιαστείς
πρώτη μέρα στο σχολείο
δε μ’αρέσει που αργείς

-τι μπελάς είναι και τούτος
να ξυπνάς τα πρωινά
κι ας τους άλλους να μου λένε
πως περνάν φανταστικά!

πώς να αφήσω τη μαμά μου
και να τρέξω στην κυρία
ευτυχώς που για παρέα
έχω την Ευαγγελία!

έτσι ευθύς κατέβηκε
κι ας ήταν μπερδεμένη
οι σκέψεις βάραιναν το νου
στο τι την περιμένει….

από το χέρι πιάστηκαν
οι δύο σκιουρίνες
κι έκαναν βήματα αργά
στη νέα αρχή για εκείνες

και να που τώρα έφτασαν
στο πρώτο τους σχολείο
που όπως όλοι ξέρετε
ειν’το νηπιαγωγείο

-καλημέρα σας κορίτσια
τις χαιρέτησε η κυρία
πείτε μου το όνομά σας
το δικό μου είναι Λία

-καλημέρα κυρία Λία
ψέλλισε η Αμαλία
καλημέρα με πιο θάρρος
είπε κι η Ευαγγελία

μες την τάξη προχωρήσαν
τώρα με πιο λίγο άγχος
και σιγά σιγά γνωρίσαν
και τους άλλους απ’το δάσος

απ’ την πρώτη κιόλας ώρα
η Αμαλία χαλαρώνει
και η δίδυμη αδερφή της
πως να γράφει καμαρώνει

με τους φίλους τους τα ζώα
παίξαν μήλα στην αυλή
μάθανε με την κυρία
πως να κάνουν κάθε τι!

πως να στέκουν παρεούλα
πως να κόβουν στο χαρτί
πως όλοι μαζί να κάνουν
μια δουλειά ομαδική

έτσι κύλησε η μέρα
με παιχνίδι και με κέφι
μέλημα είχε η κυρία
κάθε ζώο να προσέχει

ούτε που το φανταστήκαν
οι μικρές οι σκιουρίνες
πως η πρώτη μέρα θα ’ταν
μία έκπληξη για κείνες

κι όταν έφτασε η ώρα
να γυρίσουν στη φωλιά τους
τα μουσούδια τους γελούσαν
από τη πολύ χαρά τους

-πως τα πήγατε κορίτσια
τα ρωτάει η μαμά τους
που στην πόρτα τα προσμένει
σαν ακούει τα βήματά τους

πες μου πρώτη Αμαλία
πες και συ Ευαγγελία
ποια στο πρώτο σας σχολείο
ήτανε η δυσκολία;

δυσκολία πια καμμία
φώναξαν κι οι δυο με κέφι
απ την πρώτη κιολάς μέρα
το σχολείο μας αρέσει!

της Σωτηρίας Γεωργοτά

πηγή:http://snipiagogio.blogspot.com/